De Scheveningse Bosjes maken deel uit van het jonge duinlandschap dat tussen 1100 en 1400 is gevormd. Dit landschap wordt gekenmerkt door veel reliëf en een kalkrijke tot matig kalkrijke bodem. Dit reliëf is nog duidelijk herkenbaar in het Belvederegebied, aan de noordzijde van de Prof. B.M. Teldersweg. Dit terrein is lange tijd onbebost geweest zoals op oude afbeeldingen is te zien. Pas na de aanleg van landgoed Zorgvliet door Jacob Cats, is men begonnen met bebossing om de overlast door verstuiving tegen te gaan. Geleidelijk aan ontwikkelde zich een in leeftijdsopbouw en soortensamenstelling afwisselend bos. Deze ontwikkeling werd in de periode 1940-1945 sterk verstoord toen grote delen van het bos werden gekapt. In de periode 1945-1950 zijn deze delen opnieuw bebost. De beheermaatregelen gaan uit van geïntegreerd bosbeheer waardoor gunstige uitgangssituaties ontstaan voor de ontwikkeling van flora en fauna maar ook voor een recreatief aantrekkelijk bos. Het dunnen van het bos is daarbij de meest voorkomende en meest in het oog springende activiteit. In stedelijke bossen is dit noodzakelijk om daarmee een aantrekkelijk en veilig bos te maken voor alle gebruikers, dus ook flora en fauna. Bij het afvoeren van het hout wordt zoveel mogelijk gebruik gemaakt van 'natuurlijke trekkracht'.De hoofdpadenstructuur van voet-, fiets- en ruiterpaden zorgt voor herkenbaarheid en veiligheid waardoor het recreatief gebruik van het gebied wordt gereguleerd. De grote zandspeelplaats aan de zijde van de Ary van der Spuyweg behoort tot één van de drukst bezochte plekken van het bos. De waterpartij en het aangrenzende gazon vormen een unieke plek voor ontspanning. Verspreid door het gebied zijn diverse monumenten aanwezig zoals de Joodse begraafplaats, het Indisch monument, de Cremerbank, de Verhuellbank en het borstbeeld van Huijgens. Aan de noordzijde van het bosgebied ligt de Miniatuurstad Madurodam en het tennispark De Bataaf. Het bosgebied wordt door de Prof. B.M. Teldersweg min of meer in twee delen gesplitst.